Dar dla biblioteki Zakładu Archeologii

W 2010 roku Zakład Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego otrzymał niezwykle cenny dar w postaci biblioteki zmarłego kilka lat temu Dr Jürgena Hoiki. Zbiór książek został przekazany przez jego małżonkę Panią Eveline Hoika. Liczy ponad 2 tysiące pozycji, w tym kompletne serie czasopism takich jak Germania, Orfa, Bodendenkmalpflege in Mecklenburg-Vorpommern czy też Ausgrabung und Funde. Należy szczególnie podkreślić obecność niezwykle wartościowych pozycji bibliograficznych związanych z okresem neolitu strefy południowo-bałtyckiej szczególnie zaś „problematyką megalityczną”.


Dr Jürgen Hoika (4 VI 1941 – 1. II 2005).


Doktora Jürgena Hoikę znaliśmy do niedawna tylko z jego publikacji. Są one doskonale znane wszystkim badaczom neolitu środkowoeuropejskiego. Teraz poznajemy Go ze wspomnień i opowieści rodziny, najbliższych, przyjaciół. Poznajemy nie tylko jako naukowca - archeologa ale przede wszystkim niezwykle ciepłego i skromnego człowieka, którego losy wielowątkowo wiążą się z Polską. Dr Hoika był zawsze dumny ze swoich śląskich korzeni. Poglądy jego rodziny na temat roli Niemiec w II wojnie światowej zostały w dużej mierze ukształtowane poprzez sąsiedztwo hitlerowskiego obozu koncentracyjnego, który znajdował się niedaleko miejsca ich zamieszkania. Fakt ten miał niebagatelne znaczenie w dalszym życiu Dr Jurgena Hoiki powodując konkretne decyzje i wybory nie tylko zawodowe ale też osobiste. Był człowiekiem, który nigdy nie bał się mówić o sprawach trudnych i bolesnych, między innymi niechlubnej roli archeologów niemieckich w trakcie wojny. Taka postawa jak można się domyślić nie była w owym czasie popularna w pewnych kręgach i w sposób zasadniczy zahamowała dalszą karierę zawodową Dr Hoiki. W sposób niezwykle taktowny i dyskretny wspierał On (także materialnie) polskich archeologów między innymi w okresie stanu wojennego. Z wieloma wybitnymi polskimi badaczami neolitu łączyły Go wieloletnie więzy przyjaźni.
Szerokiemu gronu archeologów znany jest jako specjalista w zakresie okresu neolitu, szczególnie środkowego. Na bieżąco śledził literaturę dotyczącą tego okresu w Europie Środkowej, wiele uwagi poświęcając publikacjom polskim. W jego gabinecie znajdowały się słowniki niemiecko-polskie, liczne pomoce do nauki języka polskiego oraz bardzo bogaty zbiór polskiej literatury archeologicznej. Podtrzymywał też współpracę grona badaczy zajmujących się młodszą epoką kamienia w całej strefie południowobałtyckiej będąc inicjatorem konferencji oraz corocznych spotkań warsztatowych roboczego zespołu badawczego. Dr Jurgen Hoika publikował w polskich czasopismach oraz wykładał gościnnie na Uniwersytecie w Poznaniu. Należy też wspomnieć o innym z jego „gestów” jakim było przekazanie w 1994 roku Muzeum Archeologicznemu w Gdańsku odnalezionych w magazynach muzeum w Szlezwiku zabytków pochodzących ze zbiorów placówki gdańskiej.

Bardzo żałujemy, iż nie było nam dane poznać tego niezwykłego człowieka. Na zakończenie nasuwa się refleksja, że w kontekście jego działalności na rzecz kształtowania przyjaznych relacji archeologów niemieckich i polskich niemal symbolicznego wymiaru nabiera fakt przekazania biblioteki dla nowego archeologicznego ośrodka naukowego właśnie w Polsce. To właśnie w naszym kraju małżonka Dr Hoiki poszukiwała miejsca dla jego księgozbioru ponieważ, co wielokrotnie podkreślała, taka była wola jej zmarłego męża.